Lin – charakterystyka

przez inforyby.pl

Występowanie:
Lina najczęściej spotkamy w wodach stojących, zatokach, kanałach wolno płynących z bogato rozwiniętą roślinnością. W dzień z reguły spędza czas przy dnie. Nocą oraz wczesnym świtem aktywnie żeruje w płytszych wodach. Zimą przebywa zagrzebany w mule nie żerując.

Odżywianie:
małe bezkręgowce denne (robaki, larwy owadów, ślimaki)

Przynęty:
czerwony i biały robak, kukurydza, pęczak, często stosuje się tzw. „kanapkę” czyli łączenie różnego rodzaju przynęt

Tarło:
tarło przypada na V – VII, samica składa do ok. miliona jaj

Ochrona:
wymiar ochronny: 25 cm
okres ochronny: brak

Metody połowów:
metodą spławikową, gruntową

Porada wędkarska:
Miejsce żerowania lina jest stosunkowo łatwe do określenia. Często lubi ukazywać się przy powierzchni. Nad wodą usłyszeć można charakterystyczne „cmokanie” informujące nas o aktywnym poszukiwaniu pożywienia wśród roślin. Towarzyszy temu spławianie się przy powierzchni wody. Żerującego lina przy dnie rozpoznamy po występujących bąblach na powierzchni wody. Dobrą taktyką na łowienie linów jest poznanie ich zwyczajów, obserwacja wody, liny żerują charakterystycznie w danym akwenie. Często pojawienie się jednego lina może oznaczać, że w pobliżu znajduje się więcej osobników. Lin jest rybą bardzo ostrożną, brania często są delikatne i mogą być mylone z braniem drobnicy.

Ostrożna, bardzo płochliwa ryba, żyjąca samotnie. Trzyma się w ciągu dnia w pobliżu dna, przejawiając zwiększoną aktywność po zapadnięciu ciemności. Ciało lina jest krępe, o mocnej budowie. Okrywają je drobne łuski, mocno i głęboko osadzone w grubej, śluzowatej skórze. Oczy małe podobnie jak i otwór gębowy, w kącikach otworu gębowego znajduje się wąsik, jeden z każdej strony.

Wszystkie płetwy mają zaokrąglone krawędzie. Płetwa grzbietowej posiada 12-13 promieni, odbytowa ma 9-11 promieni. Płetwa ogonowa lekko wcięta w części środkowej.

Ubarwienie grzbietu ciemnozielone lub ciemnobrązowe. Boki jaśniejsze złotawo połyskujące, strona brzuszna żółtawobiała.

Długość 20-40 cm ciężar 0,5-1,5kg, maksymalnie 60 cm (ciężar do 7 kg).

Na terenie naszego kraju lin występuje bardzo różnie. Literatura podaje, że występuje w płytkich jeziorach o mulistym dnie lub zacisznych zatokach rzek. Mój kontakt z linem był na jeziorze bardzo głębokim, czystym o piaszczystych brzegach. Nasze spotkanie nastąpiło na małej głębokości, powyżej termokliny, z obserwacji wynika, ze najłatwiej spotkać lina na głębokości.

Odżywianie lina zmienia się z wiekiem młodociane osobniki zjadają  plankton. Pokarmem osobników starszych są małe zwierzęta denne (robaki, ślimaki, larwy owadów, mięczaki), rośliny, a także na pół przegniłe ich części. Ciekawostką jest, że w okresie zimy lin nie przyjmuje pokarmu. Zapada w rodzaj śpiączki zimowej i spędza ten okres zagrzebany w mule.

Lin jest również hodowany w gospodarstwach rybackich, wyselekcjonowane gatunki potrafią rosnąć bardzo szybko. Wymiar ochronny dla lina wynosi 25cm.

Tarło lin rozpoczyna w połowie czerwca i jest ono rozciągnięte w czasie. Samica o ciężarze 0,5 kg składa około 300 000 jaj, większe samice nawet do 900 000. Ikra składana jest partiami w okresach około 2 tygodni. Ikra jest mała 0,8-1 mm dzięki dużej kleistości przylepia się do roślin wodnych, zapobiega to opadnięciu w muliste podłoże

W wodzie o temperaturze 20°C okres inkubacji ikry wynosi ok. 3 dni. Wylęgające się larwy mają długość 4-5mm. Pozostają one w dalszym ciągu przylepione do rośliny, aż do czasu zresorbowania zawartości woreczka żółtkowego. Lin rośnie wolno, uzyskując dojrzałość płciową w 3-4 roku życia.

To powinno Ci się spodobać

error: Content is protected !!